Pek sevemiyorum bu gri mevsimi. Bana kattığı kocaman tembellik bir miktar sempatik geliyor sadece. Onun dışında karamsarlık, hüzün çöküyor üstüme. Bulutlar niçin siyah sanıyorsunuz?
Tüm enerjimi sömürerek siyahlaşıyorlar gibi. Yataktan çıkamayacak kadar tembel olmaksa artık sempatik değil can sıkıcı bir hal alıyor. Bu mevsimde içimin daralmasını henüz çözüme kavuşturmuş değilim. Bu mevsimi atlatmak benim için sıkıntılı bir süreç oluyor. Hiç yerinden kalkmayan ağır bir kafa ve bir hüzün dalgası omuzlarımda. Nasıl geçecek bu mevsim, hava nasıl aydınlanacak yeniden? Her yer karanlık herkes mutsuz gibi geliyor(du) aylarca.
Fakaat ne zaman 'mutlu olmayı öğrenmek gerek' felsefesini benimsediysem tüm bunlar son buldu. Mutluyum veya mutsuzum değil. MUTLU OLMAYI ÖĞRENDİM. Dört mevsim mutlu bir Lavinia var. (Çok şükür 🙏 🙏) Her bir tanesini meleklerin taşıdığı yağmuru seyretmek, sesini dinlemek ve sonrasında ki toprak kokusunu içime çekmek huzur sebebi. Çizmelerimi hiç çıkarmamak, yağmurluğum ve şemsiyem ile bütünleşmek.Tatlı bir üşüme duygusu. Her gün 2-3 bardak bitki çayı. Ağaç ve yaprağın hikayesi. Sarı-turuncu-kahve renklerinin harika bir kombin oluşturması. Tüm bunlar mutlu olmaya yeter de artar bile.
Hep bir tebessüm kondurun dudaklarınıza. Hayırlı bir dört mevsim diliyorum sizlere, sağlıcakla kalııın 🎈🎈🎈 (#laviniailedörtmevsim)
